Postakodu 81560

Küreselleşme sürecinde emperyalist karar merkezlerinin Türkiye'yeden beklentisi, dahası dinci, ama çağdaş görünümlü batıcı AKP iktidardan beklentisi ulus-devlet yapımızı ve onun ilkelerinin korunması değil, küreselleşmeye ve çağdaşlaşmaya eklemlenmek adına küresel sömürü önünde bir engel olmamasıdır.

Emperyalist karar merkezlerinin (UPF¹, DB, Davos, G-8...), batılı küresel tekellerin ve sermayenin, AB ve ABD'nin ülkemizde laik rejimin yıkılıp yerine din temelleri üzerinde yükselen bir yönetim kurulması umurlarında değildir. Sömürünün sürmesi için sahte demokrasi ve özgürlükler yeterlidir. Çünkü onlar hukukun ve toplumsal düzenin kendi çıkar ve karlarının sürekliliğine engel olmayacak bir yapıda olmasını isterler.

Sömürünün sürmesini engelleyen, dahası yola gelmeyen; emekten, ulusal çıkarların korunmasından yana olup sömürüye geçit vermeyen iktidarlar devrilmeye mahkumdur.

Keza 11 Eylül 1973 Şili'de sosyalist devlet başkanı Allende'nin darbeyle alaşağı edilip öldürülmesi, petrol kaynaklarının denetim ve yönetimini enerji tekellerinden alıp tüm gelirleri ulusal çıkarlar için kullanan Chavez'e girişilen darbe, Küba Ambargosu, 1961 Anayasası'nın özgürlükçü ve kısmende olsa emekten yana duruşunun önce 12 Mart 1971, sonra 12 Eylül 1980 ile yok edilmesi...

Bugüne bakacak olursak küresel sermayenin yerli uzantısı gayri milli sermaye çevrelerinin, laik elit sınıfın “türban ile değil ekonomik krizle, küresel dalga ile uğraşın” anlamındaki geçmiş yıllarda göremeyeceğimiz çeşitli uyarı mesajlarının nedeni eylem ve söylemleri ve arkasına aldığı %47'lik oy ile her şeyi yapabileceğini sanan tek parti diktatörlüğüne, tek adam rejimine doğru ülkeyi sürükleyen dinci AKP iktidarının kendisine destek veren yeşil sermayesini oluşturup, iktidara gelene dek çıkarlarını koruyup kaynaklarını genişlettiği gayri milli sermayeye artık ihtiyacı kalmamış olmasındandır.

Bu yüzdendir ki, gayri milli sermaye gözden çıkartıldığını anlamış feryat etmektedir çıkarları için.

Yoksa Türkiye'deki yapı laikmiş değilmiş, dinciymiş umurlarında olmaz; ta ki çıkarları tehlikeye girdiği zamana dek. Kendileri değil miydi “istikrar için değil AKP, DTP'yi bile destekleriz” diyen? O an ise gelmiştir. Ancak türbana dolanmış demokrasi çoktan egemenleşmiş ve türban ekonomis parsayı kapmıştır.